Yüzlük

Griydi gök

Yağmur başladı

Tane tane düştü sözler

Delip geçtiler şemsiyeleri

Yok oldu güneş

Sonsuz karanlık çöktü

Kenar sokaklardan birinde bir lamba yanıyor

Etrafında ilkel hayvanlar

Güneşi, sözcükler takip ediyor

Diller kayboluyor

İnsan denen medeni varlık

Bir sözcük kullanmayı bile unuttu

Sonsuz karanlığa karşı sonsuz gün

Dünya’nın birçok bölgesinde suni güneşler yapıldı

İnsanlar hala konuşamıyor ancak

Eğitime dair ilk izler görülüyor

Karanlık tarafın yaratıkları

Aydınlığa karşı birleşiyor

İnsanlık hep olduğu gibi birbirini boğazlama derdinde

Kenarda bir yerde bir çocuk, bir sözcük keşfediyor

Savaşlar devam ederken

Yeni bir güneş doğuyor

Karanlık ve aydınlık iç içe geçiyor

Umut kelimesinin gölgesi dünyaya değiyor