Düşüş

Öyle düşüyorum

Gözyaşlarım yok

Yüzüm yok

Varlığımın çizgilerinden taşıyorum

Bilinmezin içine doğru hayasızca

Hayaller ve umutlarımla beraber düşüyorum

Şarkıların melodileri soğuyor günde

İnsanlar doğuyor, insanlar ölüyor her seferinde

Hepsini bir ben görüyor

Bir ben duyumsuyorum sanki 

Ve öylece düşüyorum 

Yalnız ve tüm dostlarımla

Parça parça dağılarak asfaltlara

Üzerimden geçen arabalara aldırış etmeden

Toprağa değmeye çalışıyorum

Öyle düşüyorum sonsuza

Uykunun sersemliğini atarak birine

Ormanların arasından çalıyorum yeşili

Solarken güneş, ayı ellerimin arasına alıyorum

Gel-gitler oluşuyor düşlerimde

Her seferinde kayalara çarpan

Çarptıkça hırpalanan su oluyorum

Zaman akmıyor

Ses çıkmıyor

Öylece düşüyorum

Öylece düşüyorum

Öylece düşüyorum

Tüm düşmelere taş çıkartacak bir şekilde