Aradığı huzuru yağan yağmurda buldu . Yaş olduğunu bildiği halde banka oturdu.Ne önemi vardı sanki yaş olmasının ya da olmamasının. Önündeki havuza baktı. Yağmur damlalarının suyla ahenkli dansını izledi.Suda kendini gördü,aradığını gördü ,bulamadığını gördü ve üzerinden geçti gitti onları unutup.
Dünyanın geçirdiği serüvenle kıyaslayınca bir an bile sürmeyecek kadar bir süre harcamıştı,bulamamıştı.Umudu kırılmıştı ,düşünceleri güneşe sırtını dönmüş ,onun ilk şüphesini beklemeye dalmışlardı.
Sessizdi akşam yağmura kadar.
Balkona çıkmıştı sıkılmıştı içeride kapalı kalmaktan,yağmur ise yeni başlamıştı,etrafı o bildik toprak kokusu sarmıştı.Tek başınaydı,yapacak bir şeyi yoktu. En iyisi dışarıda olmak dedi.Koştu umarsızca etrafta,çabuk yoruldu yine de daha fazla koşmak ve daha fazla kalmak istiyordu dışarıda.Hırkası dayanmazdı hem de telefonu almalıydı.İçinde dönmek yoktu yine de hasta olmak istememiş eve geri koşmuştu. Nefes nefese geçti yağmurdan kaçan insanların yanından. Dışarıda neredeyse kimse yoktu böyle bir havada yürümeyi seçen kimse olmaması garibine gitmişti.
Kimse bakmıyor,kimse konuşmuyor,kimse kucaklamıyor.
Uzaklardan yorgun gelen yağmuru
O açmış kollarını,göğsünü
Hasret ve özlemle karşılıyor içine düşen taneleri
Her biri yeniliyor yaşama inancını
Mutlu uyuyacak bir gün daha
Yağmura minnetini sundu karşılama ile
Ve yağmur onu güzel yerlere götürüyor
Uzun ama huzurlu bir yolculuk bekliyor bulutların boşalan cebinde...
22.04.2014
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder