Hayal

Hayallerimiz.
Çoğunlukla gerçekleştirmek istediklerimiz.
Peki ne kadarını gerçekleştiriyoruz?Klasik bir rehber öğretmeni-hayat koçu konuşması gibi oldu bu.
Hayallerimiz çoğunlukla arzuladığımız ancak arzu olarak kalmasını istediklerimiz gibi geliyor bana.
Boş zamanlarımızı dolduracak ,içimizi açıp kendimizi uyduruk teselliler ile avutacağımız  zamanlar .
Uzak dursun onlar şöyle bir kenara mümkünse açılmayacak,unutulacak sandıklara atalım.
Benim yaşantım benim için hayal kırıklığı gibi.Bir sürü şey isteyip hiçbirini yapmadım ve yolumu kaybettim. Biraz mutluyum ama biraz o da ne istediğimi bilmemek benim karar vermemi kolaylaştırıyor diye. Çevremi tanımak ise hayal kırıklığını tepeme kakıyor bayağı .
Hayaller ve ben:
Sanırım en son gerçekleştirdiğim hayalim "Düşünceyi Yok Etmek".
Yani düşünmemek,düşüncesizliğe ulaşmak. Garip,mantıksız bir hayal şu an. O zamanlar çok mantıklıydı. Ulaşınca ne oldu mu? Baktım.Sadece baktım, bomboş gözlerle çevreme baktım saatlerce.Otobüste,evde,bir tek gökyüzüne bakarken düşündüm.
O da yıldızları ve geceyi sevdiğime dair bir düşünceydi.
Çok sapmak istemiyorum konudan ya. Hayal diyordum. Benim son hayalim buydu. Ailemin aksine benim meslek,çalışmak,aile gibi hayallerim yok.
 Benim gibi biri "iyimser" olsa iyi yaşar,aile kurar belki, çalışır önceden yaptığı gibi ama yok "karamsar" olsa çalışır belki,aileye dokunmaz bilemem.
"Gerçekçi" olsa çoktan giderdi.Cesareti yok,belki hiç olmayacak.
"Hayalci" olsa umut ederdi.Birilerinin onu anlayacağını.
"İnsan"olsa belki üzülürdü şu anki gibi.Gözleri dolardı normal bir aile anında.
Hepsi olup,hiçbirine gidememek yani.
--Biz hayal gibiyiz.Dur olmadı bu. Siz kimsiniz ki?-- 
Ben hayal gibiyim işte.Öyle havalı,güzel olmayanlardanım yine de bilinemeyenim kendimce.Siz ne düşünürsünüz bilemem bu konuda.Bilmemim de bir imkanı olmayacak sanırım.
Okuyup,hayatınıza dönün haydi.
Hayal kurun,güzel hayaller.
Denizin üzerinden güneşin batışını izleyin Ege'de.Bir tepede.
Hayal gibi bir yerde.