1*1*1*1*1

 Güneş batıyor; zaman sessizce soluyor sarıdan maviye.
 İnsanlar susuyor; anlatılmaktan yorulmuş olanın bakışlarında saklı hüznü.
 Dünya dönüyor; elinden geleni yapmadığı için değişmeyen sonuçlarıyla karşı karşıya.
 Uzun sürüyor; bir düşüncenin filizlenmesi, büyümesi ve ulaşması doruklarına. 

 Bilinmiyor, bilinemiyor kıymeti şimdinin, 
 Ne sen ne ben duyabiliyoruz o görünmez ipliğini hayatın
 Şimdi ise elimizde kalmış bir hüzne mahkum gözler
 Duyulmuyor, duyamıyorsun yankısını ruhunun. 

 Düşlere benziyor bu hayat
 Uyanmadan yitirdiğimiz, uyanırken devam ettiğimiz 
 Hayata benziyor bu düş
 Yaşarken bilemediğimiz, dalarken yitirdiğimiz.

Yeni Bir Yol

    Soğuktu, alabildiğince. Ölüm soğuğu dedikleri buydu belki de.

 Deneme

Ses

 

Gökyüzü, utanmış bir çocuğa benziyordu.