Gün

Aydınlık-

                 yükselen bir kuş gibi
                               
                                                    açıyor kanatlarını gökyüzünde.

Balık

Küçük bir fanusa hapsolmuş
Bir balıktım
Dört bir tarafa kaçan
Ama hep başa dönen.

Bir balığım ben
Düşüncelerimin arasında yüzerim
Kirlenir suyum yalnızlığımla
Nefes alamam
Ve
Yok olacağımı sanırım
Sanki hiç varolmamış gibi
İz bırakmadan kaybolacak bir kabarcık gibi.

Sürüklenirim küçük akıntılarla
Dipten dibe olan yolculuğumda
Yüzeye yaklaştıkça düşüncelerim
Berraklaşır yalnızlığım

Kederli bir balığım şimdi
Düşüncelerimi,hayatımı
Ne kadar istemesem de
Tekrarlara mahkum ediyorum

Zaman.
Kirlendikçe değişen
Değiştikçe aynı kalmayı başaran bir su
Benim içimde.

Ve yalnızlık.
O ise bir gözümü kırpmaya çalışmam
Camın ötesini görmeye çalışırken
Bana gülen,kederimi anlayan
Bir insan.